تمام سایه ها را گرد امروز به زیر  ضربه های تیشه گیریم 

نمی دانم گریز از باد وباران نمی دانم رفیق رنگها کیست

                          بیا در بیکران افرینش دم مشهود را از بیشه گیریم

بخوان با من سرود زندگی را به چشم سبز هستی بوسه باید

                             بیا مه را در ایین حقیقت درفش پهنه اندیشه گیریم

اگر در قرن حسرت ادمی را به کشف سایه ها خشنود دیدیم

                            بیا ما کاشف این  لحظه باشیم غبار رشک را از ریشه گیریم

...... و می گوید غزل از تن رها باش حجاب از خانقاه عشق بردار

                             بیا بزم طبیعت را نگر تا به دل ایینه ای همیشه گیریم